Bea De Backer

Sinaai

Bea De Backer


Mijn passie voor wol is eigenlijk ontstaan bij de bron, namelijk bij mijn liefde voor het schaap.

In mijn jonge jaren werkte ik als verpleegster waar er zeer veel met zowel de vacht van het schaap
als met het wolvet gewerkt werd ter preventie van doorligwonden (decubitus) bij bedlegerige
patiënten.

De snoeptrommel van Macintosh, eerder gevuld met lekkere karamellen, werd in die dagen hervult met grote witte brokken wolvet welke telkens in kleine hoeveelheden werd opgewarmd onder de warme kraan om nadien gul en krachtig in te masseren bij de patiënt op de aangetaste plaatsen met als doel de doorbloeding te verbeteren. Vervolgens werd er een schapenvacht onder de patiënt gelegd.

Tijdens mijn herboristenopleiding ben ik terug op zoek gegaan naar dat heilzame wolvet met zijn
heerlijke schapengeur. Tot mijn grote verbazing kon ik blijkbaar enkel in het Nederlandse Terschelling aan wolvetcrème geraken.

De kiem was gelegd, mijn verering voor wol geboren..."van schaap naar wol."

Sinds ik, eerder dit jaar, mijn opleiding wolvilten aan de Viltacademie te Essen volbracht heb, ga ik
mijn eigen gang in het combineren van de verschillende technieken.